Inleiding

HET ECHTE  PROBLEEM

ECHTE

We hebben met z’n allen een probleem Niet alleen wij Nederlanders, maar wereldwijd. Niet op korte termijn, maar pas over een jaar of 50 tot 80.

 

Het probleem is dat dan alle fossiele energie helemaal op is. Misschien duurt het nog wat langer, maar als China, India, Afrika en Zuid-Amerika op ons energieniveau gaan leven gaat het nog veel sneller. Moeder natuur heeft er miljarden jaren over gedaan om het in de grond te stoppen en wij, mensen, halen het er in een paar honderd jaar allemaal uit.

 

Over de hele planeet verbruiken wij nu al ongeveer 550 Exa (18 nullen) Joule = 153 Terra kWh. (12 nullen) aan energie per jaar. Dat wordt dus nog veel meer de volgende decennia.

Maar helaas: “Op is Op”.

 

En bij: “Op is Op” hebben we een groot probleem. Er is dan nl. alleen nog maar elektrische energie mogelijk. We zullen moeten koken, verwarmen, koelen, wassen, drogen, autorijden, bootje varen, verlichten en alles wat we verder doen alleen maar op stroom. Vliegtuigen, raketten en grote zeeschepen kunnen thuisblijven. Dat is niet mogelijk op accu’s.

 

Er is nog wel waterstof. Er van afgezien dat waterstof een waardeloze energiedrager is, 1,9 megajoule per liter bij een druk van 200 atm., is er (heel veel) elektrische stroom nodig om het te maken. Het zit nl. niet in de grond. Wel in water. Het kan ook nog anders, maar daar kom ik straks op terug..

 

Er zijn (groene)  bestuurders die er van uit gaan dat het wel met windmolens en zonnepanelen opgelost kan worden. En met nog wat meer van dat gedoe in de marge. Om evenveel vermogen op te wekken (verbruik 2013) met windgeneratoren zijn er op deze planeet ongeveer 20 miljoen (3 Megawatt p. st.) van nodig. Kosten: 220 biljoen (12 nullen) euro.

 

Het probleem is echter dat het het echte probleem niet oplost.

 

Hoe moet het dan. Let op, nu komt er een vies woord: 22.000 (Kern)centrales die hetzelfde produceren zijn 1/3 goedkoper dan molens. Scheelt dus iets van 145 biljoen euro. Wordt nog 3 x zoveel omdat de afschrijving 3 x zo kort is, 15 i.p.v. 50 jaar. Over die 50 jr. gerekend is dat totaal 145 + 2 x 220 = 585 biljoen euro. Komt nog bij dat er tenminste 10 eurocent per kWh. bij moet aan subsidies. Is dus 50 x 153 Tera kWh. x € 0.10 = 765 biljoen euro. Totaal aan extra kosten 585 +765 = 1350 biljoen euro in 50 jaar. Is per jaar aan meerkosten 27 biljoen euro.

Natuurlijk valt er e.e.a. aan te merken op deze berekening, maar in grote lijnen zal het niet veel verschillen. Een biljoentje meer of minder maakt weinig uit op het totaal.

 

Wind en zonne-energie zijn daarnaast ook nog erg onbetrouwbare bronnen met veel wisselingen in opbrengsten. Daarnaast kunnen ze niet overal en in alle landen geplaatst worden. Opslag is geen optie. Bij deze grote hoeveelheden wordt het daardoor nog minstens 2 x zo duur, vooropgesteld dat de nodige grondstoffen voorradig zijn en niet extreem duur.

 

Dan nog maar een keer het vieze woord. De enige echte  oplossing is toch: kerncentrales.

Voorlopig uraan genoeg maar vooral ook Thorium en misschien, over +/- 40 jaar, kernfusie.

Thorium heeft veel voordelen: Kan niet “downmelten”, geeft veel minder straling die veel korter ( +/- 300 jaar) bewaard hoeft te worden en stoot geen CO2 uit. Bovendien: Er kunnen van het restmateriaal

(o.a. neodymium en xenon) geen bommen gemaakt worden.

 

Conclusie:

 

Overal in de wereld wordt gewerkt aan het ontwikkelen van Thoriumcentrales. Voor zover ik weet in Nederland nog niet, terwijl wij toch zo’n “Hi-tech” land zijn. Laten we er dus zo snel mogelijk aan beginnen, zodat we meedoen in de definitieve oplossing van het energieprobleem. Als we stoppen met die gekke molens hebben we geld zat om universiteiten , maar ook bedrijven te helpen deze techniek te beheersen en in praktijk te brengen. Blijven er ook nog genoeg miljardjes over om te besteden aan nuttige doelen zoals zorg, onderwijs en begrotingstekorten.

 

 

Een gepensioneerde elektrotechnicus die zich zorgen maakt over de energietoekomst van zijn (achter)kleinkinderen.

 

Jaap Busman. Drachten.